Συναισθηματικός πόνος, ο αόρατος ΄΄δυνάστης΄΄ που μεταμορφώνεται σε πνευματικό δάσκαλο! 

Στην προσπάθειά μου να δώσω έναν προσωπικό ορισμό για τον συναισθηματικό πόνο συνειδητοποίησα ότι είναι ένα πολυεπίπεδο θέμα. Δεν είναι ένα ΄΄πλαίσιο΄΄ αίσθησης με σαφή ορισμό, όπως ο σωματικός πόνος αλλά αντίθετα, είναι μια δυσάρεστη εσωτερική αίσθηση χωρίς σαφή προσδιορισμό. Είναι ένα βαθύ και δυσάρεστο συναίσθημα που μπορεί να προκύπτει από προκλήσεις και αντιξοότητες της ζωής ή ξαφνική απώλεια, ανατροπές, παιδικά τραύματα ή και ψυχικά τραύματα.

Μπορώ να πω ότι αυτός ο πόνος είναι κάτι πέρα από τον εαυτό μας και την προσωπικότητά μας. ΄΄Καλπάζει’’ από γενιά σε γενιά, τον κληροδοτούμε  από τους προγόνους μας και τον μεταβιβάζουμε στους απογόνους μας, σε ένα ασυνείδητο επίπεδο. Ίσως ακόμα, ο συναισθηματικός πόνος, να ΄΄μεταναστεύει΄΄ και από προηγούμενες ζωές μας στις επόμενες ΄΄μετενσαρκώνοντάς΄΄ τον σαν μια αναπόφευκτη πτυχή της ανθρώπινης αυτής ύπαρξης μας.

Με αυτόν τον τρόπο γίνεται φύση της ύπαρξης σαν ένα διαρκές, μη βιώσιμο, δυσάρεστο συναίσθημα και αίσθηση, έχοντας κατασταλτική επίδραση στις ψυχολογικές μας λειτουργίες, όπως πεποιθήσεις, σκέψεις, και συμπεριφορές.

Ο νους υπό την επήρειά του αναπαράγει σχεδόν πάντα αρνητική εκτίμηση, μιας ψευδούς ανικανότητας ή ανεπάρκειας του εαυτού μας. Ο συναισθηματικός πόνος σε οδηγεί σε ένα φαύλο κύκλο αυτών των δυσλειτουργικών συναισθημάτων, σκέψεων και συμπεριφορών που προδιαγράφουν το κύριο θέμα στο προσωπικό σενάριο του χαρακτήρα σου. Μουδιασμένος μέσα στο πόνο αυτόν εμμένεις στις συνήθειες που εξυπηρετούν την θρέψη του. Έτσι καλοθρεμμένος και ολοένα δυνατός ,που ΄΄φροντίζεις ασυνείδητα΄΄να γίνεται, επιλέγει αυτός για σένα να βιώνεις εμπειρίες πόνου, να νιώθεις ανήμπορος και να παραιτείσαι από την δράση για την ευημερία στη ζωής σου.

Αποδεσμεύοντας τον εαυτό σου από την νομοτέλεια αυτή του συναισθηματικού πόνου ανακουφίζεις και το σώμα σου από τις μυϊκές συστολές-εντάσεις, επιτρέποντάς του παράλληλα να αισθάνεται απόλαυση και ηδονή! (ευχαρίστηση) . Ο νους σου με την σειρά του ανακουφίζεται από την διαρκή όχληση των αρνητικών σκέψεων και το βάρος της νοητικής του δυσκαμψίας. Και Συνδέεται άμεσα με την ευφυΐα του, την έμπνευση αλλά και την διαισθητική του ικανότητα από την επικείμενη συνεργασία του με το σώμα.

Θεραπεύοντας τον συναισθηματικό πόνο μεταμορφώνεις αυτόν τον αόρατο δυνάστη σε πνευματικό δάσκαλο που σε μαθαίνει να βιώνεις στο παρόν τη χαρά αυτή καθαυτή και εισέρχεσαι άμεσα στην ροή της ευφυούς εξέλιξης του εαυτού.

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ